Nieuws  Agenda  Organisatie  Vieringen  Rosarium Mariae  Foto's  Links  Historie  Titus Breed  Activiteiten

OVERWEGING N.A.V. Jesaja 66, 10-14c, Galaten 6, 14-18, Lucas 10, 1-12, 17-20.

Wij zijn niet aangesteld als reizigers in religieuze artikelen ,

Die geloof aan de man brengen zoals anderen stofzuigers.

We mogen niet zomaar ergens onze voet tussen de deur zetten.

We moeten onze medemensen de gelegenheid geven de deur in vrijheid voor ons open te doen. We mogen niemand het geloof opdringen.

Evangeliseren is niet: vanuit de hoogte een drenkeling toespreken. Het is: de ene bedelaar die aan de andere vertelt waar brood te krijgen is.” ( Okke Jager.)

Hebt u hen ook wel ontvangen, die Jehova getuigen? Tegenwoordig zie ik ze niet meer zoveel, dat is wel anders geweest. Moeilijk weg te krijgen, ondanks mijn bewering christen te zijn. Zij hebben een veel betere boodschap denken ze, en splitsen je een Wachttoren in de maag.

Religieuze agressie; een suikerzieke man in Rabat die tijdens de ramadan iets eet, verscholen achter een boom , want o wee als je betrapt wordt. Ja hij wordt betrapt, en wordt afgeranseld door twee toevallige getuigen.

Jij als volwassene bepaalt niet zelf of je aan de communie meedoet, nee, er zijn voorschriften.

Wie “Knielen op een bed violen” heeft gelezen of de film gezien weet hoe manipulatief een orthodoxe opvatting van de Bijbel kan zijn, hoe mensen worden geknecht, onderworpen, tot vernietiging toe.

Kerken, godshuizen, tempels, totempalen, sekten, bepaalden zo gauw er een nederzetting ontstond het religieuze kader waarbinnen de bevolking zich mocht bewegen.

Dat is niet de manier van Jezus- het verhaal begint met “ In die tijd..” dat betekent dat we alert moeten zijn, er volgt iets belangrijks “In die tijd…” geeft aan dat er iets van universele betekenis volgt.

Van groot belang is wat nu volgt voor ons, voor ons functioneren onderling.

Waar gaat het om in dit verhaal.

De oogst is groot, maar arbeiders zijn er weinig” concludeert Jezus en hij geeft zijn leerlingen opdracht naar die plaatsen te gaan die hij zelf van plan is aan te doen in de komende tijd, in zijn “opgang naar Jeruzalem”. De uitzending van zijn leerlingen is voorbereiding op zijn komst, niet zomaar een komst, de komst van Jezus als ultieme brenger en volbrenger van het Rijk van God.

Het getal twee en zeventig = 6 X 12- zou kunnen staan voor de twaalf maanden van het jaar, de 12 apostelen, de 12 zonen van Jacob, naar wie de 12 stammen van Israel zijn genoemd, het staat voor volheid; de 6 zou kunnen staan voor de 6 scheppingsdagen, hier voor de wereld waarvan het Rijk van God vertegenwoordigd door Jezus de zevende dag is. Want Jezus zendt hen uit om zijn komst voor te bereiden.

Hoe moeten ze op weg “Neem niets mee voor onderweg, geen portemonnee, geen rugzak, doe geen schoenen aan en groet niemand onderweg, m.a.w. laat je niet afleiden, concentreer je op je missie, je bent arbeider voor God.

Jezus: Als je een huis binnengaat, zeg dan : vrede aan dit huis. Niet goedendag overgaand op koetjes en kalfjes, maar onderzoek of er vrede is in dat huis. Word je vredesgroet beantwoordt, blijf daar dan, zo niet, dan zal de vrede op jou terugkeren.

Vrede” betekent hier innerlijke balans, een mens in evenwicht, een open mens staande in het leven zonder geheime bedoelingen, zonder dubbele agenda, zoals: ik geloof wel in God, maar betrek hem niet in mijn bestaan, of natuurlijk geloof ik, ik ga toch naar de kerk, ben aardig voor anderen, en met de rest van mijn leven heeft Hij niets te maken, dat zoek ik zelf wel uit.

Op basis van innerlijke vrede vind je elkaar, is het goed toeven bij elkaar, is ruimtegevend samenleven, elkaar vrijlatend. Een relatie heeft een goede kans als aan die voorwaarde is voldaan- innerlijk evenwicht hand in hand met een eigenwaarde gegrond in de wetenschap kind van God , zoon, dochter van God te zijn.

Op zo’n basis kan het Rijk van God vorm krijgen, groeien, misschien beginnend als een mosterdzaadje, maar met groeimogelijkheden. Op die basis kunnen genezingen plaatsvinden, kunnen demonen verjaagd worden, kortom, het is de basis waarop Jezus doelt. Schud het stof van je voeten zegt hij als een huis, een plaats je niet wil ontvangen, maar voor de mensen in die plaatsen zal het lot draaglijker zijn dan voor de mensen van Sodom. Ja, het ontbreken van innerlijke vrede, scheefgroei in mens zijn, disbalans in wie je bent en wie je mag zijn, veroorzaakt angst, wantrouwen, tekortgedaan voelen, ziekte, strijd, oorlog in vele vormen.

Kostbaar, die shalom, die vrede die van God komt, basis voor geloof in Hem, in zijn Rijk.

Twee aan twee worden ze erop uitgestuurd; een mens hoort niet alleen te zijn, een mens hoort te kunnen overleggen, terugkoppelen, advies vragen, heeft getuigen nodig, contact, herkenning.

Een vereenzaamd mens, en dat kan al heel vroeg beginnen op jonge leeftijd, vergroeit, gaat het gesprek aan met zichzelf, is zijn eigen maatstaf, zichzelf tot norm en belandt daarbij niet zelden in psychische abnormaliteit- denk aan Breivik die 70 jonge mensen doodt en daar heel laconiek over doet, denk aan de jongeman die minister Els Borst doodstak, en zijn eigen zus- niet in staat tot uitgebalanceerde uitwisseling- denk aan de “lonely wolfs” zoals ze genoemd worden, mensen zonder uitzicht, zonder innerlijke vrede, met de dood als perspectief waarin ze een heleboel anderen meenemen. Mensen in disbalans, hoeveel verdriet veroorzaken zij , waarbij de dood niet de ergste optie is.

Ik denk dat Jezus dit bedoelt als hij zegt : de oogst is groot, maar arbeiders zijn er weinig. “ Anders gezegd: Er zijn veel mensen die van Mij nodig hebben, laten we arbeiders zoeken en eraan werken

De oogst: mensen die niet goed in hun vel zitten, die ontevreden zijn, die zichzelf en anderen het leven zuur maken, de arbeiders; zij die gemotiveerd door het evangelie van Jezus in zijn voetspoor gaan levend vanuit en in de Vrede die Hij geven kan, en zo hun leefomgeving tegemoet treden.

Het Rijk van God is nabij”drie keer wordt het gezegd in de tekst , de farizeeërs dreven er de spot mee, Judas Iskariot en andere verzetstrijders verwachtten opstand tegen de bezetter, knokken vechten, zwaarden, harnassen . Maar “Mijn rijk is niet van deze wereld zegt Jezus tegen PIlatus, het is kostbaar als de schat in de akker, als het verloren muntje waarvoor het huis met bezemen gekeerd wordt. Het klinkt zo groot, maar het is nabij daar waar mensen de innerlijke vrede, de shalom in zich dragen en naar buiten uit dragen. Dan zullen zieken genezen, demonen op de vlucht gaan.

Het is de moeite waard te beseffen dat geloof in God zich afspeelt in de onderlinge ontmoeting, in de onderlinge relatie, daar ligt de basis waarop het Rijk van God vorm kan krijgen.

Dat ook wij op zoek gaan naar dat rijk, naar die vrede, vrede die te vinden is zo dichtbij als je je steeds opnieuw afvraagt wat vindt Jezus hiervan, zou hij erachter staan. In alles, in de benadering van je eigen zijn en dat van de ander en van je plek in de wereld.

Want: tekst uit de 18e eeuw:

Ik richt me to U God van alle wezens van alle werelden, van alle tijden. U gaf ons geen hart om elkaar te verfoeien en geen handen om elkaar te wurgen. Help ons elkaar bij te staan om de last van een zwaar en vluchtig leven te dragen. Geef dat kleine verschillen tussen mensen geen aanleiding vormen voor haat en vervolging. Het verschil in kleding van onze broze lichamen, het verschil tussen onze weifelende talen, het verschil tussen onze lachwekkende gebruiken mogen daar niet toe leiden. Wij zien vooral verschillen tussen mensen en groepen, maar in uw ogen zijn we allen gelijk”.